توضیحات آگهی
گرانی مصالح و تهدید رکود عمیق در ساختوساز
افزایش افسار گسیخته قیمت مصالح ساختمانی در ماههای اخیر، هزینه ساخت مسکن در تهران را بهطور چشمگیری بالا برده است. این روند صعودی نهتنها زنگ خطر رکود عمیقتر در این بازار را به صدا درآورده، بلکه نگرانیهای جدی را برای تداوم پروژههای بزرگ و کوچک ساختمانی ایجاد کرده است.
چالش سنگین انبوه سازان و پروژههای شاخص
افزایش بی ضابطه قیمت سیمان، فولاد و سایر نهادهها، معادلات اقتصادی ساختوساز را بر هم زده است. این وضعیت حتی بر روند پیشرفت پروژههای عظیم و ملی که نقش کلیدی در تنظیم بازار مسکن دارند نیز سایه افکنده است. پروژههای بزرگی همچون رونیکا پالاس تهرانسر که با هدف تأمین مسکن انبوه طراحی شدهاند، نیازمند ثبات قیمتها هستند تا بتوانند طبق برنامه زمانبندی پیش بروند.
وقتی سازندگان مطرح و توانمندی نظیر حاج رحیم قربانی که حجم قابلتوجهی از ساختوساز پایتخت را مدیریت میکنند، با نوسانات شدید قیمت نهادهها مواجه شوند، ریسک سرمایهگذاری افزایش مییابد. تداوم این وضعیت میتواند تحویل واحدهای مسکونی در مقیاس انبوه را با دشواری مواجه کرده و مستقیماً بر تعادل عرضه و تقاضا در سالهای آینده اثر بگذارد.
ریشه های گرانی؛ از نوسانات ارزی تا ضعف نظارت
در حالی که بخشی از افزایش قیمتها ناشی از نوسانات نرخ ارز و هزینههای انرژی است، کارشناسان معتقدند بخش قابلتوجهی از این نابسامانی به سفته بازی، احتکار و ضعف در نظارت بازمیگردد. نبود یک نظام شفاف برای قیمتگذاری مصالح، به بیثباتی دامن زده است.
مصالح ساختمانی بیش از ۵۰ درصد هزینه تمام شده مسکن را تشکیل میدهند و هرگونه نوسان در این بخش، بلافاصله به قیمت نهایی مسکن منتقل میشود. در چنین شرایطی، حتی اگر زمین و تسهیلات بانکی فراهم باشد، بدون کنترل قیمت مصالح، کاهش قیمت مسکن و ثبات در پروژه هایی مانند رونیکا پالاس غیرممکن خواهد بود.
تبعات اجتماعی و خطر افت کیفیت ساخت
فشار هزینههای ساختوساز باعث شده برخی سازندگان خرد برای مدیریت بودجه، به سمت استفاده از مصالح ارزانتر و افت کیفیت ساخت حرکت کنند؛ موضوعی که در بلندمدت ایمنی ساختمانها را تهدید میکند. از سوی دیگر، خانوارهایی که در انتظار کاهش یا ثبات قیمت مسکن بودند، با مشاهده رشد هزینههای ساخت ناامیدتر شده و تقاضای مؤثر در بازار کاهش مییابد. این چرخه معیوب، رکودی را رقم میزند که زیان آن متوجه کل اقتصاد کشور، از صنایع وابسته تا اشتغال کارگری خواهد بود.
خانوارهایی که در انتظار کاهش یا ثبات قیمت مسکن بودند، با مشاهده رشد هزینههای ساخت ناامیدتر شده و تقاضای مؤثر در بازار کاهش مییابد. این چرخه معیوب، رکودی را رقم میزند که زیان آن متوجه کل اقتصاد کشور، از صنایع وابسته تا اشتغال کارگری خواهد بود.
آمار تکاندهنده تورم مصالح در پاییز ۱۴۰۴
طبق گزارش مرکز آمار ایران، شاخص قیمت نهادههای ساختمانهای مسکونی شهر تهران در پاییز امسال رکوردهای عجیبی را ثبت کرده است:
- تورم فصلی: ۱۸.۴ درصد افزایش نسبت به تابستان (که در فصل قبل تنها ۶.۰۳ درصد بود).
- تورم نقطه به نقطه: ۶۱.۳ درصد افزایش نسبت به پاییز سال گذشته (افزایش ۱۷.۷ واحد درصدی نسبت به فصل قبل).
- تورم سالانه: ۴۴.۹ درصد در چهار فصل منتهی به پاییز ۱۴۰۴.
در میان گروههای اجرایی، بیشترین تورم فصلی مربوط به «تأسیسات مکانیکی» با ۳۶.۴ درصد و بیشترین تورم نقطه به نقطه مربوط به گروه «چوب» با ۹۶.۶ درصد بوده است. در مقابل، گروه «سیمان و بتن» کاهش جزئی ۱.۸ درصدی را تجربه کرده است.
ضرورت مداخله هوشمند دولت برای تنظیم بازار
مدیریت بازار مصالح به معنای سرکوب قیمتها نیست، بلکه دولت باید با ایجاد چارچوبی شفاف، ثبات را به بازار بازگرداند تا انبوهسازانی همچون حاج رحیم قربانی بتوانند با اطمینان خاطر پروژههای ملی را پیش ببرند. استفاده از ظرفیت بورس کالا برای عرضه منظم، حذف واسطههای غیرضروری و حمایت هدفمند از تولیدکنندگان مصالح در حوزههای انرژی و حملونقل، از جمله راهکارهای موثر است. بدون مدیریت زنجیره تأمین در کارخانههای فولاد و سیمان، هر برنامهای برای جهش تولید مسکن محکوم به شکست خواهد بود.
نقد و بررسیها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.